Klang to je słuchowe wrażynie, tworzōne akustycznōm welōm, kerŏ rozchodzi sie we ôstrzodku sprynżystym (ciele stałym, ciyczy, gazie). Frekwyncyje welōw, kere sōm słyszalne dlŏ czowieka, zawarte sōm w paśmie miyndzy wartościami granicznymi ôd kol. 16 Hz do kol. 20 kHz.

Insztrumynta mogōm wytwŏrzać klang

Piyrszego zaregistrowania klangu dokōnoł we 1860 roku Édouard-Léon Scott de Martinville. Jego fōnautograf niy bōł zaprojektowany do ôdtwŏrzaniŏ klangu, ale zachowały sie szkryfty archiwalne piyrszych registracyji ôdczytane i ôdtworzōne we 2008 roku.

Cechy klangu

edytuj

Do bazowych cech klangu zaliczŏ sie:

Cechy te zwiōnzane sōm blank z ôdpedniymi parametrami wele akustycznyj.

Klasyfikacyjŏ klangōw skuli farby

edytuj

Linki zewnyntrzne

edytuj
  • Casati R., Dokic J., Sounds, [w:] Stanford Encyclopedia of Philosophy [online], CSLI, Stanford University, 5 paździyrnika 2010, ISSN 1095-5054 [dostymp 2021-04-25] (ang.)